Padişahın biri,

-'Bana yalan söyleyebilene bir küp dolusu altın
vereceğim!' demiş.

Yalancılar, hemen saraya koşuşturup başlamışlar
yalana;

1''Bir kuş, aslanı kapıp yuvasına götürdü.''

Padişah,''Bunun neresi yalan?.. Kuş kartaldır, arslan
da kuzu kadar minik bir yavru.

Kaptı mı götürür tabii!..''

2''Komşu ülkede bir eşeği kral yaptılar!..''

Padişah,''Ülkenin kralı, pencereden bakınırken tacını
düşürmüş. Taç da

pencerenin altındaki eşeğin başına geçmiş. Taç kimin
kafasındaysa, kral

odur tabii!..''

3''Padişahım, ben gökyüzüne bir ok attım. Altı ay
sonra geri döndü!''

Padişah,''Senin ok bir ağacın üstüne düşmüştür.

Ağaç, sonbaharda yapraklarını dökünce, takılacak yer
bulamayıp yere

inmiştir.''

Böylece padişah, her yalana gerçek bir bahane bulmuş
ve kimse padişaha bu

yalandır dedirtememiş.

4-Ama bir gün bir adam gelmiş;

''Padişahım, sen benim babamdan borç olarak bir küp
dolusu altın almıştın.

Şimdi geri almaya geldim. Yalandır dersen ödülümü ver.


Yalan değil dersen borcunu öde!..