Arkadaşlar kusura bakmayın ama şu an okuduğunuz yazı biraz duygusal bir yazı olacak. İlk defa böyle bir yazı yazıyorum... Canım sıkıldı... Ben de ne yapsam ne yapsam diye düşündüm, sonunda bu yazıyı yazmaya karar verdim...

İlkbahar geldi... En sevdiğim mevsimdir benim ilkbahar... İlkbahar insanın bütün neşesini yerine getiren, yaşadığımız tüm olumsuz şeylere rağmen umutların tekrar yaşamaya başladığı ve etraftaki güzelliklere baktığımızda sanki bir şeylerin düzeldiğini hissetiğimiz bir mevsim... Yapılmasının çok zor olduğunu düşündüğünüz bir şeyi aklınıza getirin ve çevrenize bakın: İlkbahar size ilham veriyor. Bundan iki ay öncesinde bunu yaptığınızda hemen dudağınız bükülmeye ve '' Nasıl olacak ki o?'' demeye başlardınız. Oysa şimdi... Gülümsüyorsunuz...  ''Neden olmasın?!'' diye bir çığlık atıveriyorsunuz... Neden mi? Çünkü etrafınızdaki herkes gülümserken sizin somurtmanız başkalarının da moralini bozuyor... Kim ağlıyor ki sizden başka? Güneş mi , deniz mi, çiçekler mi? Hayır, herkes gülüyor ve sizin gözyaşlarınız tükenene kadar gülmekte kararlılar... Anladılar ki hıçkırıklarınız dinmiyor, işte o zaman güneş birdenbire kayboluverir, çiçeklerin bütün yapraklarını rüzgar alır götürür...

Birkaç şarkı var ilkbahar mutluluklarını anlattığını düşündüğüm... Kliplerinde hep elele dolaşan insanlar, gülümseyen yüzler var. Ve tabii ki hayata sıkı sıkı bağlanmanın mutluluğunu anlatan bir şarkı... Bir konservatuar öğrencisi olarak hep böyle bir beste yapmayı hayal etmişimdir. Böyle şarkılar insana çok şey öğretebilir. Belki de insanların deniz kenarında dolaşırken mırıldandığı, o kocaman gülüşün bir parçası olan şarkı, bu tür şarkılardır.

Çevrenizde mutsuz olunacak hiçbir sebep aramayın. Hayat böylesine güzelken... Güne güzel bir gülüşle başlayın... Gerisini de çevrenizdekilere bırakın...